xoves, marzo 16, 2017

PAPEL A MANCHEAS NOS XULGADOS DA CORUÑA



Fonte da fotografía.       

Para a completa ciber-tramitación dos expedientes nas oficinas xudiciais (o moi publicitado «papel cero») queda moito tempo e no caso de Galicia, aínda máis. Semella que o conselleiro de xustiza non leu a meirande parte das normas coas que dende 2009 os lexisladores quixeron actualizar a administración de xustiza ou que de telas lido, a vontade do goberno galego é non cumprir as leis estatais neste eido.
Para coñecer a política da Xunta de Galicia en materia de administración de xustiza o caso do expediente dixital é paradigmático. Unha das reformas de outubro de 2015 (a lei 42/2015) establecía tres prazos para rematar con case que todo o papel nas oficinas xudiciais:
- dende o 1 de xaneiro de 2016, os avogados e os procuradores estaban obrigados a presentar todos os escritos de xeito electrónico.
- dende o 1 de xaneiro de 2017, as administracións públicas debían ter preparada a plataforma para que os particulares que quixer e as persoas xurídicas, obrigadas por imperativo legal a facelo, presentaran de xeito electrónico os seus escritos.
- a partir o 1 de xaneiro de 2018, o Ministerio Fiscal incorporarase plenamente ao novo xeito de presentar escritos.
Vencidos os dous primeiros prazos a falla de vontade da Xunta de Galicia é patente: as persoas xurídicas non poden cumprir coa súa obriga de presentar as demandas de xeito electrónico porque en Galicia (non sucede o mesmo noutras comunidades autónomas) faltan os medios para facelo. E a ausencia de previsión legal para o caso de falla de medios obrigou a algunhas responsables a ditar resolucións de dubidosa legalidade para non impedir o acceso a xustiza das persoas xurídicas.
Amais, a Dirección Xeral de Xustiza nin sequera foi quen de dotar a todas as oficinas xudiciais de Galicia dos mesmos medios para a ciber-tramitación, e estas eivas do poder executivo teñen que ser emendadas polas traballadoras usando métodos «pre-modernos» (aceptando a terminoloxía usada polos nosos dirixentes), deseguido dúas ilustracións da situación (nos xulgados de primeira instancia da cidade da Coruña):
I
Cando un xulgado se inhibe por non ter competencia para coñecer dunha demanda que presentaron na súa oficina, ten que remitir o procedemento ao xulgado que pensa que é competente.
Aínda que o primeiro xulgado tramite todo de xeito electrónico, a ausencia dun sistema que permita a remisión dixital do expediente obriga a imprimir todos os escritos e resolucións para llos enviar a oficina do xulgado receptor que, a lei obríga, vese obrigado a escanear toda a documentación impresa para formar un novo expediente dixital. O abondoso papel sobrante pode reciclarse.
Moitas veces se fala de incompatibilidade do sistema entre as distintas comunidades autónomas pero as dúas últimas veces que pasou isto na oficina que dirixo foi con procedementos que recibimos doutros xulgados da provincia da Coruña.
II
Algo semellante sucede cando os xulgados da cidade da Coruña temos que remitir os expedientes a Audiencia Provincial que ten a súa sede na mesma cidade para que tramite un recurso de apelación.
O actual sistema de xestión procesual (o programa informático para tramitar os procedementos) non permite a remisión electrónica polo que aínda que na primeira instancia o expediente sexa totalmente dixital é preciso imprimir todo para que a Audiencia Provincial poda continuar coa tramitación. O paradoxal é que a Audiencia tería que dixitalizar o impreso para formar o seu propio expediente. De novo papel sobrante para o lixo.
Pero este caso é peor porque os medios existen (os Xulgados de Santiago de Compostela poden remitir o expediente a sección da Audiencia Provincial con sede na capital de Galicia) pero a Dirección Xeral de Xustiza non os instalou para todas as sedes xudiciais.
*
Estes dous exemplos deixan claro que os anuncios do poder executivo estatal e autonómico sobre a actualización da xustiza non son máis que publicidade e que mancheas de papel seguen a ser as protagonistas da «moderna» administración de xustiza da Nosa Terra.

domingo, marzo 12, 2017

As mans santas (de Francisco Miguel), de Correa Corredoira

As mans santas (de Francisco Miguel). Óleo sobre tea. 2010
Até o 21 de maio na Fundación Luis Seoane da Coruña pódese ver a exposición Correa Corredoira. Os días pintados unha restrospectiva da obra pictórica [cuns petiscos escultóricos] de Xabier Correa Corredoira .

Entre todos os cadros impresionoume especialmente  As mans santas (de Francisco Miguel) pola súa forza para transmitir a historia que agocha.

Ao lado deste cadro, nun expositor un caderno do autor aclara para o visitante despistado a xénese do cadro:

Caderno de Xabier Correa Corredoira.

que di:

Tras cortarlle as santas máns a Francisco Miguel os verdugos da Guardia Civil descubriron que seguía a pintar cos muñóns, ca face e ca língoa. E tras o visto machacáronlle a cabeza a culatazos. Foi entonces cando a mar, as cunchas e as nubes que el pintaba revolverónse e decidiron ser eternas nas outras máns de Urbano Lugris, o de Sada e de Manuel Rivas, o de Elviña.  21.xuño.2007.

Francisco Miguel foi un pintor coruñés ao que as forzas sublevadas cortáronlle as mans antes de asesinalo no 1936. Foi un dos inspiradores máis claros do estilo de Urbano Lugrís e aparece como personaxe na novela O lapis de carpinteiro, de Manuel Rivas.

A súa historia pódese ler nos Diarios [Edicións A Nosa Terra, 2000] da súa dona Syra Alonso.





sábado, marzo 11, 2017

Lugrís: paredes soñadas

Unha rebusca na rede alértanos de unha nova interesante Afundación anda a preparar unha exposición, na súa sede da Coruña, titulada Lugrís: paredes soñadas. Polo que sabemos veñen ou xa están na coruña as seguintes obras:

Os murais que ten o Museo de Pontevedra (San Pedro de Mezonzo e Santa Trahamunda):


San Pedro de Mezonzo, mural do Museo de Pontevedra.

[Estes murais e outros restos que podemos ver no corredor da galeria José Lorenzo na praza de Toural de Compostela, pintounos Urbano Lugrís na Sanatorio Álvarez de Santiago de Compostela ]

O Retablo do descubrimento que Lugrís pintou no Instituto de Cultura Hispánica (hoxe Axencia Española de Cooperación Internacional para o Desarrollo) que estaban a trasladar esta semana:






Fonte das fotografias Art&Value

O cadro San Telmo do Museo Naval de Ferrol (que algúns din que é o último resto localizado das pinturas do iate Azor):


San Telmo, de Urbano Lugrís. (Museo Naval de Ferrol)

Estas referencias dicían que a exposición comezaba o 9 de marzo pero semella que se retrasa... Quizáis por que Afundación quere presentar por todo o alto o seu descubrimento?

xoves, febreiro 23, 2017

Claudia Delso traizoa a Xulio Ferreiro

Onte Le Rosaire de l'Aurore contaba:


Tras o discurso pronunciado onte por Luis Alfonso de Borbón no espazo El coruñés opina de Radio Coruña [Que reproducimos na face desta folla voandeira] un, até o momento, apoucado movemento cidadá comeza a acordar no corazón da máis auténtica Coruña: veciños da Gaiteira, Eirís e Canedo alzaron espontánemente nos seus centros cívicos as bandeiras lexitimistas [...] e nas lapelas da veciñanza comezan a brillar flores de lis, que os luisalfonsistas, usan como símbolo do cambio e da esperanza

A CORUÑA LUISALFONSISTA, do Rucho. Publicado no LR de 21 de antroido de 2017

Hoxe a autonomeada prensa seria publicaba esto:

Foto de Queiruga para La opinión de A Coruña
Claudia Delso, a concelleira de participación e innovación democrática parece que colleu gusto aos sillóns do pazo de María Pita e está a facer méritos para incorporarse á corporación Luisalfonsista.

mércores, febreiro 22, 2017

Le Rosaire de l'Aurore, núm. 3. (Terceira época).

 Le Rosaire saíu! Descárguese Le Rosaire!






LE ROSAIRE, NÚM. 3. TERCEIRA ETAPA. 21 DE ANTROIDO DE 2017.

Sumario

 
VOLVE A SANTA ALIANZA 

Luis Alfonso de Borbón mantivo unha reunión reservada co cónsul do United Kingdom en Galicia e representantes dos grupos municipais popular e socialista no Concello da Coruña que pon alicerces para a moción de censura a Ferreiro. A Santa Sé desvínculase da xuntanza.


PENULTIMÁTUM, por Luis Alfonso de Borbón. 

Transcripción literal do discurso que o bipretendente ditou onte nos micrófonos de Radio Coruña


A CORUÑA LUISALFONSISTA

A Asemblea da Asociación de Veciños da Horta de Garás proclaman a Luis Alfonso de Borbón lexítimo alcalde da cidade da Coruña. «O alcalde son eu», retruca Ferreiro.


O MINISTERIO DE DEFENSA CO CONCELLO DA CORUÑA

O práctico do porto avista a armada británica máis aló das Xacentes. A ministra de defensa mobiliza aos veteráns da re-reconquista da Illa Leila para protexer a cidade.


Pode ler este número premendo aquí.


E consultar o resto aquí.

luns, febreiro 20, 2017

Le Rosaire, núm. 2 (Terceira época)

Le Rosaire, saíu! Descárguese Le Rosaire!






LE ROSAIRE DE L'AURORE. 20 DE ANTROIDO DE 2017

Sumario.

A ASOCIACIÓN DE VÍTIMAS DA REVOLUCIÓN FRANCESA ESIXE RESPECTO A XULIO FERREIRO. 

A mofa da decapitación de Maria Antonia Josepha Johanna von Habsburg-Lothringen nun cartel de Alberto Guitián co que o concello atlántico anuncia o seu entroido «reabre feridas aínda non pechadas»


LR, núm. 2, 20 de antroido de 2017.




E consultar outros números aquí.


domingo, febreiro 19, 2017

Le Rosaire de l'Aurore, núm. 1 (Terceira época)

Le Rosaire saíu! Descárguese Le Rosaire!








O aperiódico por antropofaxia volve as súas pantallas nunha terceira época, coma sempre, impredecible.

LE ROSAIRE DE L'AURORA. 19 DE ENTROIDO DE 2017.

Sumario.

O CONSULADO BRITÁNICO EN GALICIA ESIXE ESPLICACIÓNS AO CONCELLO DA CORUÑA. Tras o uso irreverente dun dos seus máis queridos xefes de estado e fundador da igrexa anglicana nun cartel de entroido.

Pode ler o primeiro número desta nova xeira do Le Rosaire pulsando aquí ou aquí.
 
E consultar outros números aquí.

sábado, febreiro 11, 2017

UNHA NOVA XORNADA GALEGUISTA

FERROL-CRUÑA

As irmás da fala diante do Ideal Room. 2017.
 
XERMAN VALTUILLE. O sábado 11 de febreiro a Novísima Irmandade da Fala cruñesa celebrou en Ferrol un acto galeguista para conmemorar o mitin que 100 anos antes organizara o Comité de aición galleguista da Hirmandade da Fala da Cruña.

Os bo e enxebre ferrolán, Sr. Gago, e as xentes da fundaçom Artábria emprestaron todo o seu apoio facendo un patriótico esforzo pra difundir a celebración deste acto.

As irmás da Cruña saíron da estación de San Cristovo no tren das 10:50 horas e comezaron a lenta viaxe no convoi. O Sr. Osorio lembrou o anuncio do acto que publicara A Nosa Terra o 6 de xaneiro de 1917 e as verbas de Antón Villar Ponte que convidaba as galegas a se esquecer dos localismos para abrazar o galeguismo. Prosegiu a marcha ao ritmo de cancións da terra.

No apeadoiro de Infesta o Sr. Rodriguez Palleiro reivindicou con vehemencia a colocación dun «by-pass» que traguería a esa liña ferrea a altura dos tempos. O Señor Souto ilustrou a parada en Betanzos lembrado a anécdota contada polo lehendakari Ibarretxe de como Foucellas deixou patacas na porta do seu avó, desterrado nesa parroquia coruñesa, para axudalo a sobrevivir o seu primeiro inverno galego.

Na parte final da viaxe as regueifeiras comezaron unha fera guerra que finalizou sen consecuencias.

Na estación de Ferrol agardaban un fato de enxebres ferrolás cun gaiteiro aos que as viaxeiras replicaron entonando a Foliada da Coruña.

Deseguido comezou un roteiro que levou as galeguistas polo centro de Ferrol. O señor Gago, cicerone de excepción, expricou a impresión que en 1917 causara a rúa Galiano a Villar Ponte. O sr. Dobarro, catedrático de lingua galega, amosou os locais da rúa Real nos que comezaron as actividades da Irmandade de Amigos da Fala de Ferrol.

A visita continuou no Casino onde as irmás desfrutaron dos murais de Bello Piñeiro, unha das obras cimeiras da pintura modernista da nosa terra.

Asi mesmo se achegaron ao edificio do Salón Amboaxe e o Ideal Room, lugares nos que en 1917 celebráronse o mitin e o xantar. Despois da imprescindible fotografía de familia dirixiron os seus pasos a fundaçom Artabria onde se lles agasallou c'un esprendido xantar.

Á hora do café Manolo Bacalhau deleitou as irmás con algunhas das mellores pezas do seu repertorio e o gaiteiro, as pandereteiras e o tambor uníronse as voces das asistentes para intepretar temas da nosa música e voltou a incruenta batalla das regueifas.

Para romatar o acto a Sr. Ramiro e a Sra. Fernández recitaron versos ademirables. O Sr. Gago (pai) interpretou de memoria a peza A Princesa, dos Irmáns da Fala Charlón e Hermida.

Antes de partir do local de Artábria as presentes entonaron o hino galego para pechar unha xornada enxebre que non esqueceremos endexamais.

Até o tren acompañaron as irmás coruñesas moitas amigas de Ferrol. Cando arrincou o convoi houbo vivas a Galicia, a Ferrol e A Coruña e a despedida foi ao compás da Foliada de Cercedo.



Percorrido do Ramalliño, tren da Cruña á Ferrol. Deseño Roberto Castro para a xornada galeguista.


venres, febreiro 10, 2017

O SÁBADO QUE VÉN. Recreación dun mitin galeguista en Ferrol

A Nosa Terra, núm. 9, 6 de xaneiro de 1917.; por xentileza de Antóm Laia.









O DOMINGO QUE VÉN



Un mitin galleguista no Ferrol



O día once terá efeito no Ferrol un mitin de propaganda organizado pol-o comité d'aición galleguista da Hirmandade da fala da Cruña.

N'él tomarán parte varios oradores, antre outros, un ferrolán Carballal, Villar Ponte, Peña Novo, Niebla e Lugrís Freire.

O notabre coro “Toxos e Froles” cantará os hinos gallegos de Pondal e Veiga e de Brañas e Taibo.

Prégase a cantos hirmáns da fala poidan acompañar ós oradores, que o fagan. Sairáse da Cruña ás nove da mañán pra voltare pola tarde.

O auto, se dúbida será moi solene e froitifero.

Logo, faráse outro en Santiago.

E pésase n'unha gran asambleía de todol-os grupos da Hirmandade que hai en Galicia.

[A Nosa Terra, núm. 9, 6 de xaneiro de 1917]


100 anos despois In nave Civitas coa colaboración da fundaçom Artábria imos conmemorar ese "auto solene e froitifero" cunha recreación histórica.

Desta volta será un sábado... E dicir:

 
O SÁBADO QUE VÉN

Recreación dun mitin galeguista en Ferrol

O día 11 terá efeito no Ferrol a recreación do mitin de propaganda que en 1917 organizou o comité d'aición galleguista da Hirmandade da fala da Cruña.

N'él tomaron parte varios oradores, antre outros, un ferrolán Carballal, Villar Ponte, Peña Novo, Niebla e Lugrís Freire.

O notabre coro “Toxos e Froles” cantou os hinos gallegos de Pondal e Veiga e de Brañas e Taibo.

Prégase a cantos hirmáns da fala poidan acompañar ós oradores, que o fagan. Sairáse da Cruña ás 10:50 horas da mañán pra voltare pola tarde.

O auto, se dúbida será moi solene e froitifero.



Máis información:

Sobre o mitin de 1917:



Sobre a nosa recreación:




En episodios anteriores:
[NOTA DO 09/02/2017] AVISO PARA ÁS INTERESADAS  xa non quedan prazas para o xantar na fundaçom Artábria.

martes, xaneiro 24, 2017

Últimas novas sobre José Biobardi: a estrea atlántica da Marea no Xanrei

O número 17 da revista argentina A media Luz (publicado na primavera austral de 2007) publicou o seguinte artigo asinado por ABR:

A MAREA NO XANREI, UN ESTRIBILLO INÉDITO DE JOSÉ BIOBARDI


A MAREA NO XANREI

Sube coa lúa
a melancolía
“Preamar as oito”
-anunciaba o diario.
A máis afouta onda
móllame o corazón,
móllame o corazón
que se torna pesao

LA MAREA EN EL XANREI1

Sube con la luna
la melancolía
“Pleamar a las ocho”
-anunciaba el diario.
La ola más osada
me moja el corazón,
me moja el corazón
que se torna pesado.

El manuscrito que publicamos en nuestra portada apareció en el reverso de una factura de alquiler dentro de un ejemplar de Romancero gitano lleno de anotaciones hechas por el tanguista José Biobardi. Afortunadamente, el libro y la factura cayeron en las manos del doctor Luis Alposta que lo puso a disposición de nuestra redacción para sacar a la luz pública este documento singular. El idioma en el que está escrito es, como ya sabrán la mayoría de nuestros lectores, galego lo que parece confirmar las recientes teorías sobre el origen español del célebre cantor.

Los versos no se corresponden con ninguno de los tangos que hasta ahora conocemos de Biobardi, ni tampoco sabíamos que hubiera tangos en galego más allá de las traducciones de clásicos que hizo recientemente Antón Santamarina Delgado para la cantante Graciela Pereira.

Al margen de interpretaciones chovinistas, como la que Aquilino Fernández Artelo sostiene en su estudio As orixes galegas do tango (Los orígenes gallegos del tango) es innegable que la gran afluencia de gallegos a Argentina y Uruguay tuvo que notarse necesariamente en la cultura popular de estos dos países, aunque la influencia puede que no vaya más allá, que no es poco, de una fuente de palabras para el lunfardo y la escuadra gallega de grandes del tango: Víctor Soliño, José Barreiro, Eduardo Calvo, José Vázquez y Manuel Parada. A los que ahora, de confirmarse la tesis que se desprende de este manuscrito, habrá que añadir a José Biobardi.

ABR.
1      No me ha sido posible traducir la palabra “Xanrei” que, casi sin duda, es un topónimo de Galicia. (Nota de ABR na revista A media luz).
Por casualidade lin (e fotocopiei) en 2008 este artigo e anos despois (en 2012), cando xa vivía na Coruña, asistín ao curso do que naceu o colectivo literario In nave civitas; alá, no local do Clube do Mar, tamén estaba Antón Santamarina Delgado, gardián da memoria dos galegos de Buenos Aires. 


Usei aquel artigo do 2008 para armar o meu traballo de fin de curso sobre unha das pedras da península da Torre (o Xanrei) e o retrouso do tango de Biobardi:

Sube coa lúa
a melancolía
preamar as oito
-anunciaba o diario.
A máis afouta onda
móllame o corazón,
móllame o corazón
que se torna pesao.

avivou as súas lembranzas. E el mais Argentina, Tinuca, a súa dona, comezaron a procura nos seus arquivos, e de entre aqueles papeis ultramarinos saiu, por casualidade, o resto do tango A marea no Xanrei.

Logo Xurxo Souto pasoulle a Nacho López a letra recuperada e Nacho armoulle unha música que poidemos escoitar no Borrazás o 22/12/2012.


Os tres trebóns e amigas interpretaron unha versión máis poderosa na primeira actuación (Km. 0) da xira Xangai

Este é o video que Teresa Ramiro gravou do evento:


 A marea no Xanrei, Os tres trebóns, Sala Mardi Grass, A Coruña, 26/12/2016.
Vídeo de Teresa Ramiro.


luns, xaneiro 23, 2017

Rematando a Marineda soñada de Urbano Lugrís


O MURAL «MARINEDA SOÑADA» VOLTA AO SEU ESTADO ORIXINAL.



Foto de Javier Alborés para El Ideal gallego.

Tras romper coas súas sinaturas a harmonía orixinal do deseño de Urbano Lugrís, os grafiteiros fixéronse cargo dos custes da pintura necesaria para reparalo.

O pasado 29/12/2016 o mural que Kse (coa colaboración de Choupa, un alumno do IES Eusebio da Guarda que se sumou ao traballo tras coñecer o proxecto) pintou na praza de Pontevedra por iniciativa do colectivo In nave civitas e a asociación cultural O Mural para conmemorar o VII día Lugrís amaneceu cunhas pintadas que rompían a harmonía do horizonte da serigrafía orixinal creada por Urbano Lugrís González.

O propio Kse localizou e falou cos grafiteiros -que como adoitan facer asinaran o su traballo- e tras explicarlles o motivo da obra e a razón pola que se pintara naquel muro comprometéronse a correr cos custes da pintura necesaria para devolvela ao seu estado orixinal.

Após de que os grafiteiros achegaran a pintura, Kse retomou o traballo para rematar o mural e devolver a beleza a ese recuncho da nosa cidade que xa luce sen aquelas sinaturas.

O grafiti ficará rematado, se Neptuno quere, esta semana.



Máis en:

In nave civitas:  VII día Lugrís
 

Constelación decimoctava:

Os medios locais tamén nolo contan:


Coruña en la onda: Les contamos la historia del grafiti de la plaza de Pontevedra. (A partir do minuto 46:41)




xoves, xaneiro 19, 2017

Sobre Urbano Lugrís en Ondas do cárcere

O pasado venres (13/01/2017) as amigas de Proxecto Cárcere convidáronme falar de Urbano Lugrís González no seu Ondas do Cárcere.

Se querede podedes escoitar o programa aquí:


luns, xaneiro 16, 2017

Deseño intelixente, a miña proposta para o sonigrama 122

Este é o sonigrama 122 do Diario Cultural da Radio Galega.


E esta a miña proposta:

DESEÑO INTELIXENTE


Este traballo no sector 7 é pura rutina, cumprir co protocolo de implantación da conciencia do eterno seguindo os plans do Deseñador...


sementar animismo no momento estelar 1350...


panteísmo, 750 unidades estelares despois...


ritos xerárquizados no intre 5415-8...


bailes tribais naquela illa...


e de remate... a autoconsciencia.


E ese berro? Ai! Coido que me pasei coa dose de comprensión.



Léronna no programa de hoxe e podedes escoitala a partir do minuto 39:55 (aprox.)